Urokliwa rzeka pasłeka w okolicach miejscowości Braniewo 15.02.2011

Rzeka Pasłęka, jest typową rzeką nizinną. Wody wezbraniowe wielokrotnie zmieniały koryto rzeki, w wyniku czego w jej dolinie powstały liczne starorzecza. Jeszcze w XVII wieku Pasłęka była rzeką znacznie głębszą niż jest to obecnie. Odcinek rzeki od Pierzchał do Braniewa ma długość około 20km

 

 

i szerokość około 20m. Przeciętne głębokość wynosi tu 2,5m. Koryto rzeki jest bardzo urozmaicone, kręte, o licznych przeszkodach w postaci powalonych pni drzew, miejscami silnie zakrzaczone i niedostępne. W dolinie rzeki, na odcinku od zapory do miejscowości Bemowizna można spotkać przepiękne fragmenty krajobrazu.

 

Początkowo brzegi rzeki są wysokie, miejscami urwiste, o podmytych burtach. Od miejscowości Bemowizna, stają się płaskie, łąkowe. Dno rzeki jest piaszczyste, miejscami żwirowe, w znacznej części porośnięte roślinnością zanurzoną. Poniżej Pierzchał, do Pasłęki wpadają dwa dopływy – Łaźnica i Biebrza, w granicach miasta Braniewa – Lipówka.

 

Na terenie Braniewa rzekę przegradza jaz piętrzący elektrowni wodnej o wysokości 2m. Wyposażony jest w przepławkę typu – pochylnia, oddaną do użytku w roku 2001, dzięki wieloletnim staraniom Zarządu Okręgu PZW w Elblągu. Poniżej jazu, na krótkim odcinku terenu miejskiego, nurt rzeki jest bardzo szybki, a dno twarde, kamienisto – żwirowate.

 

Poniżej Braniewa, uregulowana już Pasłęka, płynie wolno, korytem ujętym w wały, wśród pól, łąk i trzcinowisk. Poprzez stacje pomp, połączona jest z systemem odwadniającym tereny polderów. Szerokość, głębokiego na 2,5m koryta rzeki, wynosi 20 – 25m. Brzegi porośnięte są trzciną pospolitą. Po dziewięciu kilometrach biegu, Pasłęka kilkoma ramionami wpada do Zalewu Wiślanego Nowa Pasłęka.

 

Strefa obecnego ujścia rzeki tworzy typowy krajobraz małego portu rybackiego, gdyż pewne odcinki rzeki zostały skanalizowane, a na brzegu widoczne są urządzenia cumownicze jednostek rybackich oraz budynki magazynowe.

 

W okolicy zapory w Pierzchałach dominuje płoć, kleń i jaź. W starym korycie Pasłęki występuje pstrąg potokowy, sandacz, szczupak, boleń oraz troć wędrowna, podążająca z Zalewu Wiślanego w górę rzeki.

 

Doskonałym łowiskiem są okolice Bemowizny, gdzie napotkać można dorodne okazy kleni, jazi i szczupaków, poniżej w Braniewie również brzanę.

 

Z punktu widzenia wędkarskiego, atrakcyjny jest również odcinek rzeki od Braniewa, do jej ujścia. Łowi się tu większość gatunków ryb występujących w Zalewie Wiślanym – leszcza, płoć, sandacza, okonia, węgorza, szczupaka i troć wędrowną.

 

Ze względu na ochronę stanowisk bobrów i gniazd ptactwa wodnego wyłączone są z wędkowania następujące odcinki:

 

1. Rzeka Pasłęka na odcinku od ujścia wód z pierwszego rozlewiska od ujścia rzeki Miłakówka

 

- położonego z lewego brzegu rzeki między miejscowościami Stolno - Podągi do górnego stanowiska mostu na drodze Olkowo – Drwęczno

 

2. Rzeka Pasłęka od dolnego stanowiska mostu na szosie Wilczęta - Pakosze w dół rzeki do ujścia prawobrzeżnego dopływu o nazwie Kruszynka na wysokości miejscowości Giedyle

 

3. Rzeka Pasłęka od wysokości ostatnich zabudowań wsi Dębiny wzdłuż brzegów rzek i jeziora Pierzchalskiego do przystani łodzi służbowej Nadleśnictwa Zaporowo po zachodniej stronie jeziora i osady leśne po stronie wschodniej.

 

Odcinek rzeki Pasłęka, od zapory w Pierzchałach do miasta Braniewa znajduje się w granicach rezerwatu przyrody „Ostoja bobrów na rzece Pasłęka”. Na wodach rezerwatu zabronione są połowy ryb, z wyjątkiem osób posiadających specjalne zezwolenie wydane przez Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w Elblągu.

 

Obecnie amatorski połów ryb dopuszczony jest w części rezerwatu, w porze dziennej, z brzegu, przy użyciu przynęt sztucznych i roślinnych (dokładne warunki połowu opisane są w zezwoleniu

 

 

źródło filmu: www.youtube.pl

 

 

 

 

 


 

 

 

Ostoja Bobrów

 

Ostoja znajduje się w północno - wschodniej Polsce i obejmuje rzekę Pasłękę na całej jej długości wraz jej brzegami. Pasłęka ma długość 211 km i jest drugą co do wielkości rzeką Mazur. Źródła Pasłęki znajdują się na terenie Pojezierza Olsztyńskiego pod Gryźlinami na północ od Olsztynka. Natomiast uchodzi ona do Zalewu Wiślanego koło Nowej Pasłęki. Rzeka ta jest cenną ostoją bobrów - gatunku ważnego z europejskiego punktu widzenia. Na niektórych odcinakach Pasłęka płynie głębokim, wąskim jarem o zalesionych zboczach m.in. od mostu w Pitynach do wsi Stolno i w górnym odcinku od Gryźlin do Mostkowa. Ma wtedy charakter rzeki podgórskiej z licznymi głazami na dnie koryta i przewalonymi drzewami. Pasłęka płynie zarówno przez tereny zalesione, jak przez tereny rolnicze z nieużytkami, pastwiskami i łąkami. Na niektórych odcinkach szerokość płaskiej doliny dochodzi do 1500 m. W miejscach takich występują starorzecza, a na wiosnę tereny te są zalewane podczas przyboru wody. Pasłęka przepływa również przez kilka jezior m.in.: Sarong, Łęguty i Sąg oraz przez zbiornik zaporowy - jezioro Pierzchalskie. W skład ostoi wchodzi również rzeka Wałsza, która jest jednym z głównych dopływów Pasłęki. Ostoja jest siedliskiem bytowania ośmiu gatunków ryb cennych dla Europy m.in. bolenia i głowacza białopłetwego, kozy oraz trzech gatunków minogów. W dolinie Pasłęki występuje dziewięć rodzajów siedlisk ważnych dla ochrony europejskiej przyrody. Są to m.in. grąd środkowoeuropejski, lasy łęgowe i żyzne buczyny. Teren ten jest również ważną ostoja ptaków. Występuje tu 47 gatunków ptaków cennych z europejskiego punktu widzenia m.in. bocian czarny, derkacz, brodziec leśny, rybitwa czubata, rybitwa białoczelna oraz wiele ptaków drapieżnych.

Dane zaktualizowano w 2009 r.

 

 

 


 

Interpretacja turystyczna

 

 

 

Większe miejscowości w okolicach rzeki Pasłęki to: Olsztynek, Miłakowo, Orneta i Braniewo. Do większości tych miast można dojechać autobusami PKS z Elbląga, Gdańska i Olsztyna. Najbliższe ostoi stacje PKP znajdują się w Braniewie, Ornecie, Olsztynie i Olsztynku. W Braniewie znajduje się kilka hoteli, barów i restauracji oraz sezonowe schronisko młodzieżowe. W okolicy można skorzystać z gospodarstw agroturystycznych i pokoi gościnnych w Chruścielu, Żugienie oraz w Różańcu nad Zalewem Wiślanym. W Ornecie na nocleg można zatrzymać się w hotelu lub gospodarstwie agroturystycznym. W okolicach Miłakowa turyści mogą skorzystać z pokojów gościnnych w Ponarach, Bieniaszach lub z ośrodka wypoczynkowego w Wojciechach. Olsztynek oferuje bogata bazę noclegową m.in. w ośrodkach wypoczynkowych, gospodarstwach agroturystycznych w Mierkach i Marózkach oraz domkach letniskowych w Mielnie. Najważniejszymi zabytkami regionu są: zespół zabudowań Wzgórza Katedralnego we Fromborku, zamek biskupów warmińskich w Lidzbarku Warmińskim oraz Muzeum Budownictwa Ludowego w Olsztynku. Na rzece Pasłęce wytyczony jest szlak kajakowy, jednak ze względu na znajdujący się na części rzeki rezerwat przyrody niezbędne jest uzyskanie zgody konserwatora przyrody na spływ. W okolicach Olsztynka, Braniewa i Ornety wytyczonych jest wiele szlaków rowerowych i pieszych m.in. szlak pieszy "Kopernikowski" z Olsztyna do Fromborka. Do Braniewa warto przyjechać w lipcu na Festiwal Wczesnośredniowieczny ALTHING. Również w lipcu odbywają się na rzece Pasłęce Mistrzostwa Braniewa w pływaniu na nietypowym sprzęcie. Do skansenu w Olsztynku warto przyjechać w czasie Olsztyneckiego Festiwalu Folkloru. Dalszych informacji udzielają Punkty Informacji Turystycznej w Ornecie, Olsztynku i Braniewie.

 

 

 


 

Formy ochrony przyrody

 

 

 

Dolina Rzeki Wałszy [ rezerwat przyrody ],
Ostoja Bobrów na Rzece Pasłęka [ rezerwat przyrody ],
Obszar Chronionego Krajobrazu I województwa warmińsko-mazurskiego [ obszar chronionego krajobrazu ],

 

Zagrozenia :

 

Podstawowymi zagrożeniami są zanieczyszczenia wód przez ścieki komunalne i nawozy spływające z pól. Negatywny wpływ na przyrodę ostoi mogą mieć również zmiany stosunków wodnych, regulacje koryta oraz kłusownictwo.

 

Siedliska starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne ze zbiorowiskami z Nympheion, Potamion,
zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (Molinion) ,
ziołorośla górskie (Adenostylion alliariae) i ziołorośla nadrzeczne (Convolvuletalia sepium),
torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea) ,
żyzne buczyny (Dentario glandulosae-Fagenion, Galio odorati-Fagenion),
grąd subatlantycki (Stellario-Carpinetum),
grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny (Galio-Carpinetum, Tilio-Carpinetum),
łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae, olsy żródliskowe)*,
łęgowe lasy dębowo-wiązowo-jesionowe (Ficario-Ulmetum),

 

Źródło: Natura 2000

 

 

 

© Rybomaniacy 2018. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Search

Free Joomla! templates by Engine Templates | Documentation